Evvel zaman içinde kalbur saman içinde günlerden o gün iken..
Tüm köy halkı gebeş gebeş yayar iken..
Saadet zamanı, avluda oturmuş gamsız adam aşk ağacının altında yasak elmasını yer iken.
Dağlardan miss gibi esintiler gelmiş burnuna bizim aşığın..
Burun deliklerinden öyle bir giriş yapmış ki ciğerleri patlamak üzereymiş.
Hayatında bu kadar güzel bir şey koklamadığını düşünmüş.
Dağlardaki binbir çeşit ağacın yaprak kokusu, börtü böceğin kokusu, şelalenin kokusu, çimenlerin, yaban mantarlarının, toprağın, bilmem kaç farklı çiçeğin kokusu.. Hepsi birbirine karışmış bizim aşığın burnundan gönlüne düşmüş.
Yerinden zıplayarak şen kahkalar ile gülmeye başlamış deli oğlan ve durmadan kokluyormuş, sadece koklamak.
Köydeki herkese duyuyorsunuz değil mi, siz de benim gibi alıyorsunuz değil mi bu kokuyu diye tek tek sormaya başlamış.
İnsanlar delirdiğini düşünmüş, zaten aşık olduğu için kimse ona itima göstermezmiş. Yarım akıllı der geçerlermiş.. He duyuyoruz he..
Kanıtlayacağım size, çok güzel diyorum, rüya gibi, can gibi, ruh gibi..
En sevdiği ağacından toplamış şeker gibi sulu elmalarını koyulmuş yola.
Kokunun kaynağını bulmalıyım, orada yaşamalıyım, ben artık başka hiç bir yerde nefes alamam diye yola koyulmuş.
Bir şarkı tutturmuş yolda.
Sözleri de şöyleymiş;
Saadet zamanı; avluya oturmuşuz sen ve ben.
Endamımız çift, sûretimiz çift, rûhumuz tek, sen ve ben
Kokun sen ve ben
Kokun sen ve ben
Günlerce gitmiş gitmiş de gitmiş.
Dağın eteklerinden başlamış yürümeye, nasıl da tırmanmış.
Çok zor bir yolculuk olacak diye bile düşünmemiş.
Kokunun etkisinde sadece yürümüş.
Dağın tepesine her yükselişince yeni bir adam ile karşılaşmış.
Ve her birinde ayrı bir sınav vermek durumundaymış.
Umrunda bile olmamış, yapıştırmış cevaplarını :)
Önce yazan adam ile karşılaşmış.
Buradaki sınavı bana dünyanın en güzel cümlesini yazacaksın demiş.
Bizim aşık; elindeki küçük kağıda "aşk kokusu" yazıp bırakmış, yoluna devam etmiş.
Sonra okuyan adam ile karşılaşmış..
Bana dünyanın en okunasını cümlesini söyle demiş.
Bizim aşık; "sen ve ben, ne sen varsın ne de ben, bir olmuşuz aşk elinden" demiş.
Sonra bilge adam ile karşılaşmış. Koku ne demektir ey aşık demiş.
Bizimki; tekrar tekrar nefes almaya sebep, kalp atışıdır demiş.
Bilge eğilmiş aşığın önünde selam vermiş ve yok olmuş.
Artık tepeye yaklaşmak üzereymiş, kokunun yoğunluğu o kadar artmış ki kalbinin ağzından çıkacağı bir hal almış.
Kalbi o kadar kocaman atıyormuş ki, artık taşıyamaz hale gelmiş.
Durup bir dinlenmek, nefes almak istemiş.
Dizlerinin üzerine çökmüş, derin bir nefes almış ve bayılmış..
Kokunun güzelliğine dayanamamış.
Uyandığında beyazlar içinde miss gibi kokan bir perinin kucağında bulmuş kendini.
Kokunun sahibi!
Hiç bir şey söyleyememiş sadece göz yaşları süzülmüş yanağından.
Peri anlatmaya başlamış;
Bazı sorulara cevap bulamadım, kuşkusuz bu gerekli de değildi.
Bedenlerin bedenlerden istedikleri, ruların,ruhlardan çıkarttıkları, karşılıklı acıların birbirlerinin etkisini arttırdıkları vakitlerde düştün aklıma.
Aklıma yayıldın.
Kaybedebileceğimiz hiç bir şey yoktu.
Seni görmek istedim.
Senin olmak istedim.
Bize aşık olmak istedim.
Seni seviyorum..