10 Aralık 2013 Salı

Ardıç'la sohbet ettik.

Merhaba ardıç,

Benimle biraz laflamak ister misin?

O kadar kutsalsın ki kimileri için, hatta kendin için bile über kutsalsındır belki.. 

Yani beni ziklemek istemezsen anlayışla karşılarım.

Yapraklarını dalgalandırman buyur edişinse oturuyorum o zaman şuraya.

Öncelikle sana edecek bi kaç lafım olduğunu söylemek isterim.

Birincisi seni acayip kıskanıyorum!

Çok değerli olduğunu bilmek nasıl bir his?

Herkes orana burana bulduğu çaputu bağlayıp senden medet umuyor.

Kimbilir kaçının da dileğini kabul ettin.

Bu kutsallık tam olarak nereden? Bu bereket nasıl geldi seni buldu binlerce ağaç arasından?

Çünkü bakıyorum da aşırı güzel de değilsin..

Kutsal olmak için güzel olmaya gerek yok mu? Peki özül dilelim!

Şunu bilmeni isterim mükemmel olabilirsin ama üremek için sen de benim gibi başkalarına muhtaçsın!

Üstelik mini minicik bir kuşa muhtaçsın! Bu arada ismi KARATAVUK'muş. (aramızda kalsın ama ona senin ismini vermişler, artık daha mutlu)

Kocaman yüreğini bilmek istemiyorum, sus lütfen!

Ona da iyi geldiğini biliyorsun değil mi? 

İkinicisi şu; herkese iyi geliyorsan bana da iyi gelmek zorundasın!

Hastayım. 

Ruh hastası.

Ruhum hasta.

Ruhum hiç gülmek istemiyor bu ara.

Seni bir kere koklasam her şey düzelir mi? Hiç yaşanmamış gibi olur mu pek çok her şey?

Benideminicikbirkuşdidiklesinistiyorum..

Senden kalem yapıldığını da biliyor musun peki? Çok yumuşakmışsın içten içe..

Belki de bu laflar senden yapılan bir kalemle yazıldı.

saadet zamanı: avluya doğru oturmuşuz, sen ve ben
endamımız çift, sûretimiz çift, rûhumuz tek, sen ve ben
bulandıran palavralardan âzâde, gamsız bir keyif, sen ve ben
sen ve ben, ne sen varsın ne de ben, bir olmuşuz aşk elinden


Üçüncüsü senin için bir ayinim var;

Kendimi senin toprağına gömmek istiyorum.
Böylece birlikte göğe yükselebiliriz.
Her bir yaprağında ayrı bir dua olabilirim. Kabul eder misin?
Tertemiz, günahsız!

Önce ateş yakacağım, ve itiraf ediyorum senin dalların olacak o odunlar.
Kokun her tarafa yayılsın, üzerime sinsin istiyorum.
Etrafında dans edicem, beyaz içi dışı bir elbiseyle.
Hava kararmak üzere olduğu için ateşin ışığıyla aydınlanacak ortalık.
Birbirimizi ve dolunay'ı görsek yeter!

Hiç bir şeyden korkmuyormuş gibi o ateşe atacağım kendimi..

İlk aklım beni terk etsin!

Sadece aşk'la yanmak istiyorum.

Küllerim bir ardıçkuşu'nun yemek isteyeceği güzellikte olmalı.
Çünkü sen olmam için ona ihtiyacım var.

Herkes sana aşık ya, ben daha aşık olmak istiyorum.

Kabul eder misin?




şarkısıyla okunur;

http://www.youtube.com/watch?v=Tl7O-RgCIZg



28 Kasım 2013 Perşembe

Oldu o zaman...



Tanrım beni attan yarat!
Bi hevesle yeltendim mevzuya.
Sinsi sinsi kesişince not aldım kıyıya köşeye.
Onun da gönlü var tavırlarını eksik etmedi ipne!
Hibrit.
Bi kaç çiçekli öyküyle giriştim önce.
Yetmedi çiçekle yazdım! Gerçekten.
Bi kasımpatının lafı mı olur aramızda?
Sonradan öğrendim kasımpatının sonbahar'dan kış'a kadar yaşadığını.
Ben ilk zamanlamada sıçmışım. Nereden bilebilirdim ki?
Öyleydi böyleydi derken şekilden şekle girdim.
Balıktan amfibiyene, amfibiyenden sürüngene,
Sürüngenden memeliye, dinazordan kuşa.
Oha derler adama.
İçim dışım şehir dışına çıkmış.
Amaaa, aramazsan hep evdeyim. Kıps.
Adam oyun seviyor beyler!
Gönülsüz zikişten, kulaksız çocuk doğarmış.
At olasım var.
Cesaret senin için bir takım esaret.
Niyetin yok anladık da bari yardım et de şunu bi yere koyalım.


26 Kasım 2013 Salı

bu bahsi kapa!

Bu bahsi kapa!

Ben bir bodrum kat kızıyım.
Atmaya kıyamadığın eşyaları sakladığın yerdeyim.
Hep yanındaymış gibi hissettiğin ama nereye koyduğunu çoğunlukla hatırlamadığın.
Ara ara aklına gelirim, beni bulmak için bilmem kaç merdiven iner, bilmem kaç koli açarsın.
O kadar tozlanmışızdır ki hapşu'rmaktan ağlarsın.
Kendinle hesaplaşırsın beni bulmaya çalışırken.
Anılarını da bi kenara fırlattığını hatırlarsın. 
İnsansın çünkü.
Neden hemencecik bulabileceğim bi yere koymadım ki der durursun.
Etrafı tersyüz edersin beni bulmak için, anılara boğulursun.
Kokular gelir burnuna, renkler, koltuk belki bi sandaye olmadı bi masanın üstü.
Köşe bucaklar.
O adam ya da o kadın.
O gününü harcarsın benim için, boğulursun geçmişinde.
Sadece o gün!
Ve sonra yine unutursun.
Bi dahaki sefere hemen bulabileceğin bi yere koyduğunu sanıp gönül rahatlığı ile çıkarsın yerindibinden!
Peki ya sonra biz?
Sen gittiğin ya en vurdum duymaz halinle bi de güzel için rahat.
Peki biz?
Halen eskiyiz farkında mısın?
Sana göre bir günlük yeni, bize hep aynı eski.
Açma o zaman şu zittiğimin kolisini.
Girme bizim eve.
Ruhumuzu ayaklandırıp, sonra tekrar yerin dibine gömme.
Alırım ah'ını.




21 Kasım 2013 Perşembe




Öğretmenin önünde ceketini iliklerken düğmesi kopan öğrenci tedirginliğindeyim.
Aslında süper kahraman olasım var.
Bi el at be proglem..



tek kaşımı kendim aldım..


Sana her an ulaşamamak, tek kaşını yanlış almak gibi.
Kaşının dolmasını bekliyorsun sabırsızlıkla ve çaresizlikle
 ve sonra da hemen ama hemen şekil vermeye çalışıyorsun.
Bu defa şekli şemalinde sıkıntı olmayacak biliyorsun ama sinsi sinsi de tedirginsin.
Sana/bize şekil vermek zor.
Çünkü o kadar şekilsisiz ki.
Her şeyi değiştirmek için önce mesafeyi kapatmakla başlamak gerek.
Marmaray orayada gelir mi? Belki gelir konuşurum Reycep amca ile bi yolunu bulur nasılsa.
Sonra seni ikna etmek gerek.
Ya gel he de, olur o iş bak çok mesafe yok suyun altından gidip gelicez işte.
Her gün 10 saat yol yapıcaz sadece.. Bir de dönüşü var tabi.
Müzik dinler, kitap okuruz, sarılırız bol bol  geçer yani vakit bi şekilde.
Hadi ikna ettim diyelim.
Sonra dikilicem kapına çiçekle, eee?
Çıkacak mısın kapıya, alacak mısın çiçekleri. 
Apartmanın bi köşesine koyup geri mi geleceksin. Ne de güzellermiş diye.
Bilmem fark etmez, ben sendeler ve onlara hep iyi bakıyorsun nasılsa diye bilicem.
Tam konuşmak isteyeceğim, yüzüm zaten aşırı güleç.
Sen yine beni bi lafınla kitleyeceksin.
Derin nefes alıcam sonra, had bi nefeste çıkar onu diyeceğim.
Ha gayret gülçin. 
Zıpırca hareket edicem, ama sen o kadar hassassın ki.
O da içim de patlayacak!
Yetmez…
Normal olmayı da bilmediğim için kafamda kurduğum bi dolu şey karnımı şişirecek.
Yine de peşini bırakacağımı sanmıyorum.
İçim biraz Frida!

Tek kaşını yanlış almak duygusunun kadınlar neler hissettirdiğini bilmek ister misin?

Kayıp!
Sanki hiç düzeltmeyecekmiş gibi.
Aynanın karşısında kendine bakıp bakıp çok çirkin hissedersin, aşırı çirkin.
15 gün bekleyeceksin ve geçecek aslında ama geçmiyor ki!

Ah bi de inceltmişsen! Diğerini de ona benzetmek zorundasın.
Adile Naşit gibi gezeceksin ortalıkta başka çaren yok.
Diğerini ona benzetmek dedim, bi şey ifade etti mi?
Ikisi de bi boka benzemeze döner, ne dersin?
Bi boka benzememek bize yakılır, şekilden de kaybetmişiz nasılsa.


En güzellerinden biri de kimse bana yakından bakmasın diye çırpınır durursun.
Biriyle konuşurken yüzü hafiften yana çevirirsin sana çok da dikkat edemesin.
Ammaaan, bir de çocuk aklınla boyamaya kalkarsan sıçtın demektir.
Yapanı da var.
Seni bana boyasam olur mu acaba?

Bir de kendinin fark edemeyip sürekli birilerinin seni uyarması var.
Seni bi huylandırması, içinden içinden durduk yere hassiktir dedirtmesi.
Off en güzeli de aynı kaş da, geri kalanlarla kapatma hali var.
Tabi onların da bi yeri var. Adamlar sabitlemiş kendini, çekiştirme boşuna.
Neyi neyle kapatıyorsun?
Kimi kandırdın şimdi sen?

Ölcem sanıyorum var mesela!
Kendimden nefret ediyorum. Bi daha hiç düzelmeyecek gibi.
Çüş di mi!
Seni düşünüp çooook uzakta olduğun geldiğinde aklıma ben de öyle oluyorum.
Hiç düzelmeyecek değil mi?
Ama daha kötüsü beni hiç sevmeyeceğini düşündüğümde, ölücem diyorum!
Nefessiz kala kalıyorum.


İmdaattt…
Hangi renk kaş kalemi kullanıcaammm şimdi?