Sana her an ulaşamamak, tek kaşını yanlış
almak gibi.
Kaşının dolmasını bekliyorsun sabırsızlıkla ve
çaresizlikle
ve sonra da hemen ama hemen şekil
vermeye çalışıyorsun.
Bu defa şekli şemalinde sıkıntı olmayacak
biliyorsun ama sinsi sinsi de tedirginsin.
Sana/bize şekil vermek zor.
Çünkü o kadar şekilsisiz ki.
Her şeyi değiştirmek için önce mesafeyi
kapatmakla başlamak gerek.
Marmaray orayada gelir mi? Belki gelir
konuşurum Reycep amca ile bi yolunu bulur nasılsa.
Sonra seni ikna etmek gerek.
Ya gel he de, olur o iş bak çok mesafe yok
suyun altından gidip gelicez işte.
Her gün 10 saat yol yapıcaz sadece.. Bir de
dönüşü var tabi.
Müzik dinler, kitap okuruz, sarılırız bol bol
geçer yani vakit bi şekilde.
Hadi ikna ettim diyelim.
Sonra dikilicem kapına çiçekle, eee?
Çıkacak mısın kapıya, alacak mısın
çiçekleri.
Apartmanın bi köşesine koyup geri mi
geleceksin. Ne de güzellermiş diye.
Bilmem fark etmez, ben sendeler ve onlara hep
iyi bakıyorsun nasılsa diye bilicem.
Tam konuşmak isteyeceğim, yüzüm zaten aşırı
güleç.
Sen yine beni bi lafınla kitleyeceksin.
Derin nefes alıcam sonra, had bi nefeste çıkar
onu diyeceğim.
Ha gayret gülçin.
Zıpırca hareket edicem, ama sen o kadar
hassassın ki.
O da içim de patlayacak!
Yetmez…
Normal olmayı da bilmediğim için kafamda
kurduğum bi dolu şey karnımı şişirecek.
Yine de peşini bırakacağımı sanmıyorum.
İçim biraz Frida!
Tek kaşını yanlış almak duygusunun kadınlar
neler hissettirdiğini bilmek ister misin?
Kayıp!
Sanki hiç düzeltmeyecekmiş gibi.
Aynanın karşısında kendine bakıp bakıp çok
çirkin hissedersin, aşırı çirkin.
15 gün bekleyeceksin ve geçecek aslında ama
geçmiyor ki!
Ah bi de inceltmişsen! Diğerini de ona
benzetmek zorundasın.
Adile Naşit gibi gezeceksin ortalıkta başka
çaren yok.
Diğerini ona benzetmek dedim, bi şey ifade
etti mi?
Ikisi de bi boka benzemeze döner, ne dersin?
Bi boka benzememek bize yakılır, şekilden de
kaybetmişiz nasılsa.
En güzellerinden biri de kimse bana yakından
bakmasın diye çırpınır durursun.
Biriyle konuşurken yüzü hafiften yana
çevirirsin sana çok da dikkat edemesin.
Ammaaan, bir de çocuk aklınla boyamaya
kalkarsan sıçtın demektir.
Yapanı da var.
Seni bana boyasam olur mu acaba?
Bir de kendinin fark edemeyip sürekli
birilerinin seni uyarması var.
Seni bi huylandırması, içinden içinden durduk
yere hassiktir dedirtmesi.
Off en güzeli de aynı kaş da, geri kalanlarla
kapatma hali var.
Tabi onların da bi yeri var. Adamlar
sabitlemiş kendini, çekiştirme boşuna.
Neyi neyle kapatıyorsun?
Kimi kandırdın şimdi sen?
Ölcem sanıyorum var mesela!
Kendimden nefret ediyorum. Bi daha hiç
düzelmeyecek gibi.
Çüş di mi!
Seni düşünüp çooook uzakta olduğun geldiğinde
aklıma ben de öyle oluyorum.
Hiç düzelmeyecek değil mi?
Ama daha kötüsü beni hiç sevmeyeceğini
düşündüğümde, ölücem diyorum!
Nefessiz kala kalıyorum.
İmdaattt…
Hangi renk kaş kalemi kullanıcaammm şimdi?

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder