25 Şubat 2014 Salı

Koku


Evvel zaman içinde kalbur saman içinde günlerden o gün iken..
Tüm köy halkı gebeş gebeş yayar iken..
Saadet zamanı, avluda oturmuş gamsız adam aşk ağacının altında yasak elmasını yer iken.
Dağlardan miss gibi esintiler gelmiş burnuna bizim aşığın.. 
Burun deliklerinden öyle bir giriş yapmış ki ciğerleri patlamak üzereymiş.
Hayatında bu kadar güzel bir şey koklamadığını düşünmüş.
Dağlardaki binbir çeşit ağacın yaprak kokusu, börtü böceğin kokusu, şelalenin kokusu, çimenlerin, yaban mantarlarının, toprağın, bilmem kaç farklı çiçeğin kokusu.. Hepsi birbirine karışmış bizim aşığın burnundan gönlüne düşmüş.
Yerinden zıplayarak şen kahkalar ile gülmeye başlamış deli oğlan ve durmadan kokluyormuş, sadece koklamak.
Köydeki herkese duyuyorsunuz değil mi, siz de benim gibi alıyorsunuz değil mi bu kokuyu diye tek tek sormaya başlamış.
İnsanlar delirdiğini düşünmüş, zaten aşık olduğu için kimse ona itima göstermezmiş. Yarım akıllı der geçerlermiş.. He duyuyoruz he..
Kanıtlayacağım size, çok güzel diyorum, rüya gibi, can gibi, ruh gibi..
En sevdiği ağacından toplamış şeker gibi sulu elmalarını koyulmuş yola.
Kokunun kaynağını bulmalıyım, orada yaşamalıyım, ben artık başka hiç bir yerde nefes alamam diye yola koyulmuş.
Bir şarkı tutturmuş yolda. 
Sözleri de şöyleymiş;
Saadet zamanı; avluya oturmuşuz sen ve ben.
Endamımız çift, sûretimiz çift, rûhumuz tek, sen ve ben
Kokun sen ve ben
Kokun sen ve ben

Günlerce gitmiş gitmiş de gitmiş. 
Dağın eteklerinden başlamış yürümeye, nasıl da tırmanmış.
Çok zor bir yolculuk olacak diye bile düşünmemiş. 
Kokunun etkisinde sadece yürümüş.
Dağın tepesine her yükselişince yeni bir adam ile karşılaşmış.
Ve her birinde ayrı bir sınav vermek durumundaymış.
Umrunda bile olmamış, yapıştırmış cevaplarını :)

Önce yazan adam ile karşılaşmış. 
Buradaki sınavı bana dünyanın en güzel cümlesini yazacaksın demiş.
Bizim aşık; elindeki küçük kağıda "aşk kokusu" yazıp bırakmış, yoluna devam etmiş.

Sonra okuyan adam ile karşılaşmış.. 
Bana dünyanın en okunasını cümlesini söyle demiş.
Bizim aşık; "sen ve ben, ne sen varsın ne de ben, bir olmuşuz aşk elinden" demiş.

Sonra bilge adam ile karşılaşmış. Koku ne demektir ey aşık demiş.
Bizimki; tekrar tekrar nefes almaya sebep, kalp atışıdır demiş.
Bilge eğilmiş aşığın önünde selam vermiş ve yok olmuş.

Artık tepeye yaklaşmak üzereymiş, kokunun yoğunluğu o kadar artmış ki kalbinin ağzından çıkacağı bir hal almış.
Kalbi o kadar kocaman atıyormuş ki, artık taşıyamaz hale gelmiş.
Durup bir dinlenmek, nefes almak istemiş.
Dizlerinin üzerine çökmüş, derin bir nefes almış ve bayılmış.. 
Kokunun güzelliğine dayanamamış.

Uyandığında beyazlar içinde miss gibi kokan bir perinin kucağında bulmuş kendini.
Kokunun sahibi!
Hiç bir şey söyleyememiş sadece göz yaşları süzülmüş yanağından.

Peri anlatmaya başlamış;
Bazı sorulara cevap bulamadım, kuşkusuz bu gerekli de değildi.
Bedenlerin bedenlerden istedikleri, ruların,ruhlardan çıkarttıkları, karşılıklı acıların birbirlerinin etkisini arttırdıkları vakitlerde düştün aklıma.
Aklıma yayıldın.
Kaybedebileceğimiz hiç bir şey yoktu.
Seni görmek istedim.
Senin olmak istedim.
Bize aşık olmak istedim.


Seni seviyorum..

29 Ocak 2014 Çarşamba

Daniskalar güzeldir!

Her şeyin daniskası olmayı nasıl da beceriyorsun.
Gülmenin daniskası.
En güzel kelimelerin daniskası.
Kokunun..
Sesin.
Nefesin.
Güzelliğin bile en daniskası sende!
Yuh sana be.
Benden bakınca sana, kendime yer bulamıyorum.
Nemrut bir kene gibi yapışasım var sana. 
Çünkü sen en güzel bi şeyken beni tüm farklılığımla kabul etmen zor gibi.
Ee işte itlik de bana kalıyor bu durumda.
Anarşiğin olasım geliyor, hep!
Analar neler doğuruyoru..
Anam da bana çok özenmiş.
Kelimeler koymuş yemek diye önüme.
Yesin yesin de saçmalasın diye.
Arkamdan kovalamasınlar diye de başımda beklemiş.
Sevilir türden dilbazlık.
Boş hatta oldukça çocuksu.
Hınca hınç kelime doluyum, az dur bi elimle de suyu boşaltıyorum.
Ha nerede kalmıştım.
Seni güzel eden yine sensin be yavrum.
Ölçüsüzlüğümün idraksızlığındayım.
Tek şarkılık albümle yaza damga vurasım var!

10 Aralık 2013 Salı

Ardıç'la sohbet ettik.

Merhaba ardıç,

Benimle biraz laflamak ister misin?

O kadar kutsalsın ki kimileri için, hatta kendin için bile über kutsalsındır belki.. 

Yani beni ziklemek istemezsen anlayışla karşılarım.

Yapraklarını dalgalandırman buyur edişinse oturuyorum o zaman şuraya.

Öncelikle sana edecek bi kaç lafım olduğunu söylemek isterim.

Birincisi seni acayip kıskanıyorum!

Çok değerli olduğunu bilmek nasıl bir his?

Herkes orana burana bulduğu çaputu bağlayıp senden medet umuyor.

Kimbilir kaçının da dileğini kabul ettin.

Bu kutsallık tam olarak nereden? Bu bereket nasıl geldi seni buldu binlerce ağaç arasından?

Çünkü bakıyorum da aşırı güzel de değilsin..

Kutsal olmak için güzel olmaya gerek yok mu? Peki özül dilelim!

Şunu bilmeni isterim mükemmel olabilirsin ama üremek için sen de benim gibi başkalarına muhtaçsın!

Üstelik mini minicik bir kuşa muhtaçsın! Bu arada ismi KARATAVUK'muş. (aramızda kalsın ama ona senin ismini vermişler, artık daha mutlu)

Kocaman yüreğini bilmek istemiyorum, sus lütfen!

Ona da iyi geldiğini biliyorsun değil mi? 

İkinicisi şu; herkese iyi geliyorsan bana da iyi gelmek zorundasın!

Hastayım. 

Ruh hastası.

Ruhum hasta.

Ruhum hiç gülmek istemiyor bu ara.

Seni bir kere koklasam her şey düzelir mi? Hiç yaşanmamış gibi olur mu pek çok her şey?

Benideminicikbirkuşdidiklesinistiyorum..

Senden kalem yapıldığını da biliyor musun peki? Çok yumuşakmışsın içten içe..

Belki de bu laflar senden yapılan bir kalemle yazıldı.

saadet zamanı: avluya doğru oturmuşuz, sen ve ben
endamımız çift, sûretimiz çift, rûhumuz tek, sen ve ben
bulandıran palavralardan âzâde, gamsız bir keyif, sen ve ben
sen ve ben, ne sen varsın ne de ben, bir olmuşuz aşk elinden


Üçüncüsü senin için bir ayinim var;

Kendimi senin toprağına gömmek istiyorum.
Böylece birlikte göğe yükselebiliriz.
Her bir yaprağında ayrı bir dua olabilirim. Kabul eder misin?
Tertemiz, günahsız!

Önce ateş yakacağım, ve itiraf ediyorum senin dalların olacak o odunlar.
Kokun her tarafa yayılsın, üzerime sinsin istiyorum.
Etrafında dans edicem, beyaz içi dışı bir elbiseyle.
Hava kararmak üzere olduğu için ateşin ışığıyla aydınlanacak ortalık.
Birbirimizi ve dolunay'ı görsek yeter!

Hiç bir şeyden korkmuyormuş gibi o ateşe atacağım kendimi..

İlk aklım beni terk etsin!

Sadece aşk'la yanmak istiyorum.

Küllerim bir ardıçkuşu'nun yemek isteyeceği güzellikte olmalı.
Çünkü sen olmam için ona ihtiyacım var.

Herkes sana aşık ya, ben daha aşık olmak istiyorum.

Kabul eder misin?




şarkısıyla okunur;

http://www.youtube.com/watch?v=Tl7O-RgCIZg



28 Kasım 2013 Perşembe

Oldu o zaman...



Tanrım beni attan yarat!
Bi hevesle yeltendim mevzuya.
Sinsi sinsi kesişince not aldım kıyıya köşeye.
Onun da gönlü var tavırlarını eksik etmedi ipne!
Hibrit.
Bi kaç çiçekli öyküyle giriştim önce.
Yetmedi çiçekle yazdım! Gerçekten.
Bi kasımpatının lafı mı olur aramızda?
Sonradan öğrendim kasımpatının sonbahar'dan kış'a kadar yaşadığını.
Ben ilk zamanlamada sıçmışım. Nereden bilebilirdim ki?
Öyleydi böyleydi derken şekilden şekle girdim.
Balıktan amfibiyene, amfibiyenden sürüngene,
Sürüngenden memeliye, dinazordan kuşa.
Oha derler adama.
İçim dışım şehir dışına çıkmış.
Amaaa, aramazsan hep evdeyim. Kıps.
Adam oyun seviyor beyler!
Gönülsüz zikişten, kulaksız çocuk doğarmış.
At olasım var.
Cesaret senin için bir takım esaret.
Niyetin yok anladık da bari yardım et de şunu bi yere koyalım.


26 Kasım 2013 Salı

bu bahsi kapa!

Bu bahsi kapa!

Ben bir bodrum kat kızıyım.
Atmaya kıyamadığın eşyaları sakladığın yerdeyim.
Hep yanındaymış gibi hissettiğin ama nereye koyduğunu çoğunlukla hatırlamadığın.
Ara ara aklına gelirim, beni bulmak için bilmem kaç merdiven iner, bilmem kaç koli açarsın.
O kadar tozlanmışızdır ki hapşu'rmaktan ağlarsın.
Kendinle hesaplaşırsın beni bulmaya çalışırken.
Anılarını da bi kenara fırlattığını hatırlarsın. 
İnsansın çünkü.
Neden hemencecik bulabileceğim bi yere koymadım ki der durursun.
Etrafı tersyüz edersin beni bulmak için, anılara boğulursun.
Kokular gelir burnuna, renkler, koltuk belki bi sandaye olmadı bi masanın üstü.
Köşe bucaklar.
O adam ya da o kadın.
O gününü harcarsın benim için, boğulursun geçmişinde.
Sadece o gün!
Ve sonra yine unutursun.
Bi dahaki sefere hemen bulabileceğin bi yere koyduğunu sanıp gönül rahatlığı ile çıkarsın yerindibinden!
Peki ya sonra biz?
Sen gittiğin ya en vurdum duymaz halinle bi de güzel için rahat.
Peki biz?
Halen eskiyiz farkında mısın?
Sana göre bir günlük yeni, bize hep aynı eski.
Açma o zaman şu zittiğimin kolisini.
Girme bizim eve.
Ruhumuzu ayaklandırıp, sonra tekrar yerin dibine gömme.
Alırım ah'ını.




21 Kasım 2013 Perşembe




Öğretmenin önünde ceketini iliklerken düğmesi kopan öğrenci tedirginliğindeyim.
Aslında süper kahraman olasım var.
Bi el at be proglem..



tek kaşımı kendim aldım..


Sana her an ulaşamamak, tek kaşını yanlış almak gibi.
Kaşının dolmasını bekliyorsun sabırsızlıkla ve çaresizlikle
 ve sonra da hemen ama hemen şekil vermeye çalışıyorsun.
Bu defa şekli şemalinde sıkıntı olmayacak biliyorsun ama sinsi sinsi de tedirginsin.
Sana/bize şekil vermek zor.
Çünkü o kadar şekilsisiz ki.
Her şeyi değiştirmek için önce mesafeyi kapatmakla başlamak gerek.
Marmaray orayada gelir mi? Belki gelir konuşurum Reycep amca ile bi yolunu bulur nasılsa.
Sonra seni ikna etmek gerek.
Ya gel he de, olur o iş bak çok mesafe yok suyun altından gidip gelicez işte.
Her gün 10 saat yol yapıcaz sadece.. Bir de dönüşü var tabi.
Müzik dinler, kitap okuruz, sarılırız bol bol  geçer yani vakit bi şekilde.
Hadi ikna ettim diyelim.
Sonra dikilicem kapına çiçekle, eee?
Çıkacak mısın kapıya, alacak mısın çiçekleri. 
Apartmanın bi köşesine koyup geri mi geleceksin. Ne de güzellermiş diye.
Bilmem fark etmez, ben sendeler ve onlara hep iyi bakıyorsun nasılsa diye bilicem.
Tam konuşmak isteyeceğim, yüzüm zaten aşırı güleç.
Sen yine beni bi lafınla kitleyeceksin.
Derin nefes alıcam sonra, had bi nefeste çıkar onu diyeceğim.
Ha gayret gülçin. 
Zıpırca hareket edicem, ama sen o kadar hassassın ki.
O da içim de patlayacak!
Yetmez…
Normal olmayı da bilmediğim için kafamda kurduğum bi dolu şey karnımı şişirecek.
Yine de peşini bırakacağımı sanmıyorum.
İçim biraz Frida!

Tek kaşını yanlış almak duygusunun kadınlar neler hissettirdiğini bilmek ister misin?

Kayıp!
Sanki hiç düzeltmeyecekmiş gibi.
Aynanın karşısında kendine bakıp bakıp çok çirkin hissedersin, aşırı çirkin.
15 gün bekleyeceksin ve geçecek aslında ama geçmiyor ki!

Ah bi de inceltmişsen! Diğerini de ona benzetmek zorundasın.
Adile Naşit gibi gezeceksin ortalıkta başka çaren yok.
Diğerini ona benzetmek dedim, bi şey ifade etti mi?
Ikisi de bi boka benzemeze döner, ne dersin?
Bi boka benzememek bize yakılır, şekilden de kaybetmişiz nasılsa.


En güzellerinden biri de kimse bana yakından bakmasın diye çırpınır durursun.
Biriyle konuşurken yüzü hafiften yana çevirirsin sana çok da dikkat edemesin.
Ammaaan, bir de çocuk aklınla boyamaya kalkarsan sıçtın demektir.
Yapanı da var.
Seni bana boyasam olur mu acaba?

Bir de kendinin fark edemeyip sürekli birilerinin seni uyarması var.
Seni bi huylandırması, içinden içinden durduk yere hassiktir dedirtmesi.
Off en güzeli de aynı kaş da, geri kalanlarla kapatma hali var.
Tabi onların da bi yeri var. Adamlar sabitlemiş kendini, çekiştirme boşuna.
Neyi neyle kapatıyorsun?
Kimi kandırdın şimdi sen?

Ölcem sanıyorum var mesela!
Kendimden nefret ediyorum. Bi daha hiç düzelmeyecek gibi.
Çüş di mi!
Seni düşünüp çooook uzakta olduğun geldiğinde aklıma ben de öyle oluyorum.
Hiç düzelmeyecek değil mi?
Ama daha kötüsü beni hiç sevmeyeceğini düşündüğümde, ölücem diyorum!
Nefessiz kala kalıyorum.


İmdaattt…
Hangi renk kaş kalemi kullanıcaammm şimdi?